Το σχολείο αποτελεί μέλος του Εθνικού Θεματικού Δικτύου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Μακρυνίτσας "Τα πετρογέφυρα της Ελλάδας". Το Δίκτυο ιδρύθηκε το 2009 και συνεχίζει τις δράσεις του μέχρι σήμερα με αριθμό απόφασης Φ3/69815/74855/ΠΤ/77640/Δ7. 

Οι γέφυρες στην Ελλάδα χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για την διευκόλυνση των μεταφορών, π.χ. στη διάβαση ποταμών οι οποίοι φουσκώνουν κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ενώ έχουν χρησιμοποιηθεί υδατογέφυρες για την μετακίνηση νερού, π.χ. σε ρωμαϊκά υδραγωγεία. Επίσης, πέρα από τις τεχνητές γέφυρες στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 26 φυσικές γέφυρες, οι οποίες είναι προϊόν καρστικής αποσάθρωσης, κατολισθήσεων ή διάβρωσης.

Το γεφύρι της Δράμας - Υδατογέφυρα Πυξαρίου

Μερικά χιλιόμετρα έξω από την πόλη της Δράμας, αμέσως μετά το χωριό Νικηφόρος, Νουσρετλή την περίοδο της Οθωμανοκρατίας, βρίσκονται τα απομεινάρια του γνωστού και τραγουδισμένου Γεφυριού της Δράμας. Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για γέφυρα αλλά για τα απομεινάρια μιας πέτρινης υδατογέφυρας, πιθανότατα της Ρωμαϊκής εποχής. Έχει περίπου 50 μέτρα μήκος με 1,20 μέτρα πλάτος και 7-8 μέτρα ύψος. Διατηρεί σήμερα μόνο τα έξι τόξα του, ενώ εκτιμάται ότι είχε τουλάχιστον άλλα δύο.

Σύμφωνα με αναφορές ντόπιων, η υδατογέφυρα τροφοδοτούσε επτά εξωτερικές βρύσες στο Νικηφόρο. Το γεφύρι έχει συνδεθεί με τον θρύλο ενός λαϊκού ήρωα της Οθωμανικής περιόδου, του αντάρτη Χασάν, του «Ρομπέν των Βαλκανίων». Ο Χασάν, σύμφωνα με τουρκικές παραδόσεις, λήστευε τους πλούσιους και μοίραζε τα λάφυρα στους φτωχούς. Tελικά αιχμαλωτίστηκε και δολοφονήθηκε από οθωμανικό απόσπασμα.